Τα αεροπλάνα και η Σύνοδος

Standard

του Στρατή Μπουρνάζου 

Στο Ζάππειο μια μέρα περιπατούσα – την Πέμπτη, για την ακρίβεια. Και καθώς περιπατούσα συνήντησα όχι μία, αλλά πολλές νέες, ξανθομαλλούσες και μη· αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Κατά τη διάρκεια του περιπάτου, και ενώ σε λίγες ώρες θα άρχιζε η Σύνοδος Κορυφής της Ε.Ε., τον αττικό ουρανό διέσχιζαν, πέρα ως πέρα, αεροπλάνα. Έκαναν πρόβες για την παρέλαση. F-16 μάλλον, όπως μου είπαν οι ειδήμονες. Multiple choice, αγαπητοί αναγνώστες: Ποια σχέση έχουν τα δύο γεγονότα, οι πτήσεις των αεροπλάνων και η Σύνοδος;

α) Χρονική (την ίδια μέρα αμφότερα)

β) Τα είδε ο ίδιος άνθρωπος.

γ) Όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο.

δ) Ο Ερμής είναι στον ανάδρομο, συνεπεία της Συνόδου (πλανητών).

ε) Συνδέονται στενά.

Παρά τον πειρασμό, να διαλέξει κανείς το γ) ή το δ), φρονώ ότι η σωστή απάντηση είναι η πέμπτη: η διεξαγωγή της –αναβαθμισμένης και διευρυμένης, μάλιστα– στρατιωτικής παρέλασης έχει άμεση σχέση με την ευρωπαϊκή Σύνοδο και εν γένει τη διαπραγμάτευση.

Νίκος Εγγονόπουλος, «Ο προπάππος Περραιβός με το κεφάλι του Ρήγα Φεραίου», 1956

Νίκος Εγγονόπουλος, «Ο προπάππος Περραιβός με το κεφάλι του Ρήγα Φεραίου», 1956

Ας δούμε τι κάνει η κυβέρνηση. Δεν καταργεί την παρέλαση, αλλά τη διατηρεί στην αναβαθμισμένη της μορφή (με αεροπλάνα, τανκς κλπ., τα οποία, έπειτα από κάποια χρόνια απουσίας λόγω κρίσης, είχαν επανέλθει το 2014) και την ανοίγει στον λαό, δίνοντάς της χαρακτήρα γιορτής. Χαμηλώνει την υπερυψωμένη εξέδρα, αφαιρεί τα κιγκλιδώματα και καλεί τον κόσμο να μετάσχει, παρακολουθώντας την παρέλαση και γιορτάζοντας μετά, όταν οι μπάντες του στρατού θα παίζουν δημοτικά και λαϊκά. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα μοιράσει 10.000 σημαιάκια στους θεατές, ενώ ο εορτασμός που οργανώνει η Περιφέρεια Αττικής διατηρεί όλο το παραδεδομένο τυπικό: κατάθεση στεφάνων, δοξολογία κ.ο.κ. (τραγελαφική λεπτομέρεια: η εκδήλωση της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών, με ομιλητή τον διαβόητο χουντικό καθηγητή της Φιλοσοφικής Αθηνών Γρηγόριο Κωσταρά). Συνέχεια ανάγνωσης

Πώς τολμάτε;

Standard

της Σίας Αναγνωστοπούλου

Απεργοί οικοδόμοι, Βενσέν, Ιούνιος 1936

«Kούρεμα», παρελάσεις, αγανάκτηση, οργή, φτώχεια, κραυγές αγωνίας για το μέλλον, υποκρισία, δημοψήφισμα, υπεράσπιση των ιερών και οσίων: στοιχεία που συνθέτουν το υπέροχο σκηνικό της σημερινής Eλλάδας. Πάνω από αυτά υπερίπτατο, πριν κάποιες μέρες,  η σωτήρια επιστολή των τριών (Λοβέρδου, Διαμαντοπούλου, Pαγκούση), αλλά και τα έπεα πάθους για την Ευρώπη και την πορεία της χώρας σ’ αυτήν! Τόσο στην επιστολή, στην οποία  οι τρεις ευαγγελίζονται την Eλλάδα του νέου ήθους, της νέας πολιτικής ηθικής, που συμπυκνώνεται στις μεταρρυθμίσεις που οι ίδιοι προωθούν, όσο και στα έπεα πάθους για μια Ελλάδα ευρωπαϊκή της οποίας φυσικοί ηγέτες μόνο ευρωπαϊστές πολιτικοί μπορούν να είναι (δηλαδή Βενιζέλος-Λοβέρδος κλπ.), δεν έχουμε παρά μόνο μια απάντηση: Πώς τολμάτε;

Στην Ελλάδα των μετά βίας 10.000.000 ανθρώπων, που ο ένας γνωρίζει λίγο-πολύ τα πεπραγμένα του άλλου, εμείς ας παραστήσουμε τους ανίδεους. Aς υποθέσουμε ότι οι συγκεκριμένοι πολιτικοί –κι άλλοι σαν αυτούς– ανήκουν στις υγιείς, ευρωπαϊκές ομάδες αυτού του έθνους. Aς υποθέσουμε ότι δεν είχαν ιδέα για τη διαπλοκή της εξουσίας με τις πιο αυταρχικές, αντιευρωπαϊκές και αντιδραστικές δυνάμεις (την Eκκλησία, το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό γενικά), διαπλοκή η οποία έφερνε επίλεκτα στελέχη των μεγάλων κομμάτων στην πρώτη θέση στις εκλογές. Aς υποθέσουμε επίσης ότι κανένας τους δεν αναρριχήθηκε στην εξουσία μέσα από τον πιο βάρβαρο κομματικό μηχανισμό. Aς υποθέσουμε ότι όλοι υπηρετούσαν το δημόσιο συμφέρον, ότι δεν χρησιμοποίησαν το δημόσιο αγαθό ως εφαλτήριο για την προσωπική καριέρα τους. Aς υποθέσουμε ότι δεν είχαν ιδέα ούτε για τον εκμαυλισμό μεγάλων ομάδων της κοινωνίας ούτε για την κατασπατάληση του δημόσιου –και του ευρωπαϊκού– χρήματος ούτε για το πελατειακό σύστημα προνομίων. Συνέχεια ανάγνωσης