Ο άρτος ημών ο επιούσιος

Standard

ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ

του Βαγγέλη Καραμανωλάκη

Ανρί Ματίς, "Η συζήτηση", 1938

Ανρί Ματίς, «Η συζήτηση», 1938

Τη Δευτέρα το απόγευμα βρέθηκα στην παρουσίαση του τόμου για την ιδιότητα του πολίτη που επιμελήθηκαν ο Μάκης Κουζέλης και ο Δημήτρης Χριστόπουλος. (οι δύο επιμελητές συνομίλησαν με τη Μικέλα Χαρτουλάρη και τον Μιχάλη Τσαπόγα). Λίγο πριν το τέλος της έφυγα για να βρεθώ, έστω και λίγο, στην εκδήλωση που οργάνωσαν ο Άρτος Ζωής και ο Σταύρος Ζουμπουλάκης (ομιλητές, εκτός του Ζουμπουλάκη, ο μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος, ο π. Βασίλης Θερμός και ο Σταύρος Γιαγκάζογλου). Ακούγοντας τους ομιλητές, παρατηρώντας τα διαφορετικά ακροατήρια, ένιωθα την ίδια χαρά: να μπορείς να ακούς και να σκέφτεσαι μακριά από τη θρηνωδία και τις κορώνες των μέσων, να μοιράζεσαι ιδέες με ανθρώπους που, από διαφορετικές πλευρές, αναζητούν τρόπους να αντιδράσει.

Είναι καιρός που έχω να γράψω σ’ αυτή τη στήλη. Είναι καιρός που οι μουσικές μου μού μοιάζουν παρωχημένες, έτσι καθώς τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα. Το Μνημόνιο, η κρίση, η άνοδος της Χρυσής Αυγής, η απελπισία και ο θυμός μαζί, η σιωπή. Χρόνος συμπυκνωμένος, χρόνος που μεταβάλλει βεβαιότητες και στάσεις, αδυνατίζει τα επιχειρήματα, ξαναθέτει τα προβλήματα.  Η βία, η χυδαιότητα, ο νεοναζισμός, ο ρατσισμός, η περιφρόνηση, ο αποκλεισμός. Και, παράλληλα, η απελπισία, η οργή, η ανέχεια. Οι απαντήσεις μου δεν φτάνουν. Κάποτε μοιάζουν ρητορείες και ευχολόγια, σαν και εκείνα που πιπιλίζαμε αφήνοντας τις γειτονιές της Αθήνας να βουλιάζουν στην ανασφάλεια. Κι άλλοτε μοιάζουν να είναι εκείνα που χρησιμοποιούν οι αντίπαλοί σου, επιτρέποντάς τους έτσι να πετύχουν τη μεγαλύτερη νίκη τους, να σε κάνουν όμοιο τους.

Κι όμως, μπορεί κανείς να ξαναβρεί τα δικά του όπλα. Το ξανασκεφτόμουν  ακούγοντας τους ομιλητές των δυο εκδηλώσεων.  Να ορθώσει την κριτική του σκέψη, την αμφισβήτηση ενός πλαισίου σκέψης που επιβάλλεται πανταχόθεν, κυρίως να μην κάνει εκπτώσεις στις αξίες που όλα αυτά τα χρόνια υπερασπίστηκε.  Η υπόθεση της ιθαγένειας, η υπεράσπιση της λογικής απέναντι στον παραλογισμό και στον βαθύ ρατσισμό της συνέχειας του αίματος αποτελούν στοιχειώδη υποχρέωσή μας. Η ανάγκη ενός μετώπου με όλες τις  δυνάμεις οι οποίες ιεραρχούν ως πρώτιστο ζήτημα τη σταδιακή κυριαρχία των λογικών και της θεματολογίας της Χρυσής Αυγής στην κοινή γνώμη είναι περισσότερο από επιτακτική· ας το στηρίξουμε με τη μεγαλύτερη θέρμη, παραμερίζοντας επιμέρους διαφορές και διαφωνίες.  Είναι αναγκαίο να ξαναβρεθούμε, να συζητήσουμε, να μοιραστούμε τις αγωνίες, τις ανησυχίες και τους φόβους μας — κυρίως αυτούς.

Εκδηλώσεις σαν κι αυτές της Δευτέρας, εκδηλώσεις που πυκνώνουν τον τελευταίο καιρό φέρνουν ξανά έννοιες που με έναν τρόπο είχαμε παραμερίσει από τη ζωή μας: Τη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη, τη δημοκρατική ευαισθησία, την αυτοκριτική, τη συμμετοχικότητα. Τη συνειδητή συμμετοχή και την εγρήγορση, σε ένα νέο είδος στράτευσης απέναντι σε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και  αυτά που έρχονται και  μας αφορούν. Έννοιες που συνιστούν τον άρτον ημών τον επιούσιον, όλων μας, πιστών και μη.

Για τις μέρες που θα ’ρθούν

Standard

 του Βαγγέλη Καραμανωλάκη

Μαν Ραίυ, "Οι εραστές"

Και είναι αλήθεια ότι είμαι πια σε μια αμηχανία. Όχι γιατί δεν πιστεύω ότι πρέπει να αντιδράσουμε απέναντι σε όλα αυτά τα οικονομικά μέτρα που εξαθλιώνουν τη ζωή μας. Ασφαλώς και πρέπει. Αλλά γιατί ταυτόχρονα –και δεν αναφέρομαι βέβαια στον υποκριτικό κυρίαρχο λόγο– αισθάνομαι ότι πρέπει να ψάξουμε  όσα οδήγησαν εδώ, να δούμε τα στραβά, να αναζητήσουμε τις αλλαγές, γύρω μας και μέσα μας. Αλίμονο, σκέφτομαι, εάν τα όσα συμβαίνουν σήμερα δεν γίνουν η αφορμή για να σκεφτούμε ξανά, να αναθεωρήσουμε, να βρούμε καινούργιους τρόπους. Να αλλάξουμε. Γιατί αλλιώς θα μείνουμε είτε να μοιρολογούμε για όσα χάσαμε ή θα χάσουμε, είτε να ξαναγυρνάμε δογματικά στο χθες, ξαναστήνοντας ήρωες και προδότες, θυσιάζοντας το πιο γόνιμο κομμάτι του αναστοχασμού και της αμφισβήτησής μας για το παρελθόν στη λογική της άμυνας απέναντι  σ’ έναν παντοδύναμο και διαχρονικό εχθρό που και πάλι επιτίθεται. Συνέχεια ανάγνωσης

Πάρτυ των «Ενθεμάτων» για τα εγκαίνια του εντευκτηρίου τους

Standard

Παρασκευή 17 Ιουνίου, Βαλτετσίου 50-52, 5ος όροφος

 Σας καλούμε στο πάρτυ που κάνουμε  για να εγκαινιάσουμε  το εντευκτήριο των Ενθεμάτων (Βαλτετσίου 50-52, 6ος όροφος) την επόμενη Παρασκευή 17 Ιουνίου, από τις 9 το βράδυ και μετά.

Όπως αρκετοί ήδη ξέρετε, εδώ και έναν περίπου μήνα, τα «Ενθέματα» απέκτησαν ένα δικό τους χώρο, στην οδό Βαλτετσίου 50-52. Η σκέψη μας είναι το «εντευκτήριον» ή «γραφειοεντευκτήριον» αυτό, όπως το αποκαλούμε, να λειτουργήσει σαν χώρος συνάντησης, συναναστροφής και  ανταλλαγής ιδεών — όχι μόνο για τα «Ενθέματα» αλλά και γενικότερα. Έτσι θα μπορούμε να οργανώνουμε συζητήσεις για όποιο θέμα μας απασχολεί (λ.χ., σε αυτήν τη συγκυρία, το «κίνημα των πλατειών»), παρουσιάσεις βιβλίων, μικρές εκδηλώσεις, ενώ ο χώρος θα είναι διαθέσιμος σε συλλογικότητες και ανθρώπους που θέλουν να οργανώσουν ανάλογα εγχειρήματα. Με λίγα λόγια, η πρόθεσή μας είναι να λειτουργήσει σαν σημείο συνάντησης, αλληλογνωριμίας και φυσικής επαφής παλαιότερων και νεότερων, ανθρώπων που κινούνται σε όμορους χώρους με συγκλίνουσες αλλά όχι ταυτόσημες οπτικές, ατομικών και συλλογικών εγχειρημάτων, πολιτικών και πολιτιστικών πρωτοβουλιών. Και αυτό, αν τα καταφέρουμε, πιστεύουμε ότι είναι όχι μόνο αναγκαίο, αλλά και ωραίο. Συνέχεια ανάγνωσης