Ερντογάν, ο ιμάμης

Standard

Ένας ξεκάθαρος και κοντινός κίνδυνος για τη δημοκρατία

του Αχμέτ Ινσέλ

Μετάφραση από τα τουρκικά: Ιλεάνα Μορώνη

8b-insel Πριν περίπου δέκα χρόνια, στην υποστήριξη μιας διατριβής στην οποία συμμετείχαμε κι οι δύο, ο Γάλλος πολιτικός επιστήμονας, Ολιβιέ Ρουά (Olivier Roy), ειδικός στο θέμα των ισλαμιστικών κινημάτων, είχε παρομοιάσει το ΑΚΡ[1] με την ισχυρή στη Βαυαρία Χριστιανοκοινωνική Ένωση.[2] Εγώ, από την άλλη, είχα υποστηρίξει ότι ομοιάζει πιο πολύ στον συντηρητισμό του αμερικανικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Ο Ρουά, σε μια συνέντευξή του που δημοσιεύτηκε στις αρχές του τρέχοντος μηνός, λέει: «Η δύναμη του ΑΚΡ βρίσκεται στο ότι, εγκαταλείποντας τις αναφορές στο ισλαμικό κράτος και στη Σαρία, μετέφρασε τις θρησκευτικές νόρμες σε συντηρητικές αξίες. Το μοντέλο του ΑΚΡ βρίσκεται πιο κοντά όχι στο μοντέλο των Αδελφών Μουσουλμάνων, αλλά σ’ αυτό της αμερικανικής θρησκευτικής Δεξιάς. Άλλωστε, σε θέματα όπως η υπεράσπιση του γάμου και της οικογένειας, η έκτρωση, ακόμα και ο δημιουργισμός (creationism) ή ο περιορισμός της κατανάλωσης αλκοόλ στον δημόσιο χώρο, οικειοποιείται δικά της θέματα. Ο Ερντογάν, ακόμα και στο θέμα της γραβάτας, είναι πιο κοντά στους Μορμόνους, παρά στον σαλαφισμό».[3]

Από τη στιγμή που ο πρωθυπουργός διακήρυξε ότι έχει την αρμοδιότητα, σαν αστυνομία ηθών, να ελέγχει και να εμποδίζει τους φοιτητές και τις φοιτήτριες που θέλουν να νοικιάζουν σπίτια άντρες και γυναίκες μαζί, ειπώθηκαν όλα όσα μπορούσαν να ειπωθούν σε σχέση με το ότι οι δηλώσεις αυτές αποτελούν επέμβαση στην ιδιωτική ζωή. Ο Ερντογάν διέψευσε εντονότατα όσα στελέχη του ΑΚΡ, γνωρίζοντας πώς μια τέτοια προσπάθεια θα απειλούσε τα βασικά δικαιώματα και ελευθερίες, προσπάθησαν να αποσοβήσουν τον κίνδυνο, είτε ισχυριζόμενοι αμέσως ότι η εν λόγω δήλωση ήταν εξ ολοκλήρου ψευδής είτε λέγοντας ότι αφορούσε όσους λειτουργούν πανσιόν χωρίς άδεια. Ένα στέλεχος του ΑΚΡ που συνάντησα την επομένη εξέφραζε τη σαστιμάρα του με τη φράση: «Ο πρωθυπουργός τρελάθηκε! Κανείς δεν μπορεί πια να τον συγκρατήσει».

Συνέχεια ανάγνωσης

Όταν ο Κέρμιτ και η Μις Πίγκι «μηχανορραφούν» κατά του καπιταλισμου

Standard

Fox News εναντίον Χόλλυγουντ

της Αναστασίας Γιάμαλη

Ανατροπείς του καθεστώτος

Άνκορμαν (ατσαλάκωτος): Καλωσήλθατε στην εκπομπή «Follow the Money!». Τα μάπετ, οι μαριονέτες, επέστρεψαν: τα τρομοκρατεί ένας κακός πετρελαιοβιομήχανος. Το προοδευτικό Χόλλυγουντ παρουσιάζει έναν επιτυχημένο επιχειρηματία σαν «κακό» — δεν είναι δα και κάτι καινούριο!

Σχολιαστής (αδέκαστος): Το κάνουν εδώ και δεκαετίες! Είναι απίστευτο πού μπορεί να φτάσει το Χόλλυγουντ για να περάσει την προπαγάνδα του κατά των επιχειρήσεων. Το μόνο πράσινο [αναφορά στην «πράσινη πολιτική»] που θα έπρεπε να υπάρχει στο Μάπετ  Σόου είναι ο Κέρμιτ!

Άνκορμαν: Το Χόλλυγουντ έχει ξεκινήσει έναν ταξικό πόλεμο εναντίον των επιχειρήσεων;

Σχολιαστής: Mισούν την βιομηχανία του πετρελαίου, την επιχειρηματική Αμερική: Αρκεί να δείτε μια ταινία όπως το Cars 2  [παιδικό, όπου τα αυτοκίνητα είναι ζωντανά και τάσσονται υπέρ του περιβάλλοντος] ή η Syriana του Τζωρτζ Κλούνεϊ. Επιτίθενται στην πετρελαιοβιομηχανία, ξεχνώντας πως με το πετρέλαιο ζεσταίνονται τα σπίτια μας, λειτουργούν τα νοσοκομεία, κινούνται τα ασθενοφόρα. Αλλά αυτά δεν θέλουν να μας τα πουν!

Άνκορμαν: Υπάρχουν μάπετ του «Occupy Wall Street»;

Σχολιαστής: Θα ’πρεπε, μ’ αυτά πιπιλίζουν το μυαλό των παιδιών μας! Μια χούφτα ανθρώπων του «Occupy» αλωνίζουν όλη τη χώρα, κάνουν την προπαγάνδα τους εδώ και χρόνια, λέγοντας την ίδια ιστορία […] Λένε στα παιδιά αυτό που έλεγαν και με το Matrix, πως η ανθρωπότητα είναι ένας ιός που μολύνει τη φτωχή Μάνα Γη. […] Συνέχεια ανάγνωσης

Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια. Ιστορία ενός συνθήματος 1880-1930

Standard

της Έφης Γαζή

Δημοσιεύουμε σήμερα αποσπάσματα από τον Επίλογο της μελέτης της Έφης Γαζή Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια. Ιστορία ενός συνθήματος 1880-1930, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πόλις. Η συγγραφέας, αναζητώντας την ιστορία και τις ρίζες του συνθήματος, αναδεικνύει  ιδεολογικοπολιτικές συγκρούσεις, συνθέτοντας μια σημαντική μελέτη,  που προσφέρει ερμηνευτικά κλειδιά για την κατανόηση ενός μεγάλου άγνωστου  στο χώρο της νεοελληνικής ιστορίας: του συντηρητισμού και της συντηρητικής ιδεολογίας. Πέρα από τα νέα σημαντικά στοιχεία, απόψεις και προσεγγίσεις που κομίζει, το άνοιγμα αυτού του μεγάλου κεφαλαίου, κρίσιμου για τη διαμόρφωση της ελληνικής κοινωνίας, πρέπει να εγγραφεί στις σημαντικότερες συνεισφορές του βιβλίου και στα γνωρίσματα που το καθιστούν εξόχως ενδιαφέρον όχι μόνο στους ειδικούς αλλά και σε ένα πολύ ευρύτερο κοινό.

Στρ. Μπ.

 

Τα μέλη της «Μεγάλης των Φοιτητών Επιτροπείας προς Άμυναν της Εθνικής Γλώσσης». Στο κέντρο, ο Γ. Μιστριώτης (Γ. Μιστριώτης, «Ρητορικοί λόγοι», τ. Ε΄, Αθήνα 1905)

Οι αναμορφωτικές χριστιανικές κινήσεις που είχαν εμφανιστεί στον ελληνικό χώρο ήδη από τον 19ο αιώνα, αποτέλεσαν έναν από τους βασικούς χώρους αποκρυστάλλωσης του λόγου για την «πατρίδα», τη «θρησκεία» και την «οικογένεια». Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι επίγονοι του Απόστολου Μακράκη. Ο μακρακισμός, στις πολλαπλές του εκφάνσεις, υπήρξε μία από τις σημαντικότερες απόπειρες εδραίωσης του χριστιανισμού ως «κοινωνικού αναμορφωτή» κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Οργανώσεις και σύλλογοι όπως η «Ανάπλασις» συνέχισαν το έργο του μακρακισμού, παρά τη ρήξη με τον εμπνευστή του. […]

Συνέχεια ανάγνωσης