Από δω και στο εξής, τίποτα δεν θα είναι ίδιο

Standard

Άγκυρα: η σφαγή και η επόμενη μέρα-1

της Εσρά Σερτ

μετάφραση από τα τουρκικά: Κωνσταντίνα Ανδριανοπούλου

Άγκυρα, Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2015. Μετά το κάλεσμα συνδικάτων, επαγγελματικών ενώσεων και εργατικών συλλόγων (ανάμεσα στα άλλα των μηχανικών, των αρχιτεκτόνων, των γιατρών, των δημοσίων υπαλλήλων), καθώς και φιλειρηνικών οργανώσεων συγκεντρωθήκαμε στην Άγκυρα. Εκεί ζήσαμε δύο απανωτές εκρήξεις μπροστά στον σιδηροδρομικό σταθμό, ένα σημείο με ιστορικό και κοινωνικό συμβολικό βάρος στην ιστορία της σύγχρονης Τουρκικής Δημοκρατίας. Το ρολόι έδειχνε 10.04 ακριβώς.

Το σύνθημα στον τοίχο γράφει «Είμαστε οι στίχοι του Τουργκούτ Ουγιάρ».

Το σύνθημα στον τοίχο γράφει «Είμαστε οι στίχοι του Τουργκούτ Ουγιάρ».

Τα λεπτά και οι ώρες που ακολούθησαν ήταν στιγμές που δεν πρέπει κανένας άνθρωπος να ζήσει και να δει. Εμείς τις ζήσαμε, τις είδαμε. «Aπό δω και στο εξής, τίποτα δεν θα είναι το ίδιο»: αυτό ή κάτι παρεμφερές έγραψε ένας φίλος μου στο λογαριασμό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης… Πλέον, τίποτε δεν θα ’ναι το ίδιο. Οι ωραίοι, εγκάρδιοι άνθρωποι που ήταν στην Άγκυρα, εκείνα τα δέντρα και τα συντριβάνια μπροστά στον σταθμό έγιναν μάρτυρες των απεγνωσμένων προσπαθειών των γιατρών του τουρκικού Ιατρικού Συλλόγου και όλων εκείνων που θέλησαν να κρατήσουν στη ζωή και να βοηθήσουν τους τραυματισμένους, τους ανθρώπους που σε κατάσταση σοκ περιφέρονταν απλώς ή έτρεχαν από δω και από κει, ενώ οι αστυνομικοί μόνο δυσχέραιναν την κατάσταση, έκαναν επιθέσεις με χημικά και χτυπούσαν αυτούς που προσπαθούσαν να κρατηθούν στη ζωή. Όλα αυτά τα είδαμε και τα καταγράψαμε σε μια άκρη του μυαλού μας όλοι μας.

Στην προσπάθειά μας να απομακρυνθούμε όσο γινόταν πιο μακριά, στην προσπάθειά μας να αναπνεύσουμε, είδαμε κάτω στο δρόμο κομματιασμένα ανθρώπινα μέλη. Συνέχεια ανάγνωσης

Τουρκία: Αναγνώσεις των εκλογών μέσα από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης

Standard

της Έφης Κάννερ

Πανηγυρισμοί για τη νίκη, 7.6.2015. Φωτογραφία της Julia Buzaud, από το flickr

Πανηγυρισμοί για τη νίκη, 7.6.2015. Φωτογραφία της Julia Buzaud, από το flickr

Είναι σίγουρα νωρίς να μιλάμε για κατάρρευση του ΑΚΡ (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών της 7ης Ιουνίου. Παραμένει το πρώτο κόμμα της Τουρκίας, ενώ το ποσοστό 40,66% που έλαβε (σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση των οριστικών αποτελεσμάτων) δεν είναι μικρό, δεδομένων μάλιστα των σκανδάλων διαφθοράς που το βαραίνουν και του απίστευτου αυταρχισμού που είχε επιδείξει το προηγούμενο διάστημα. Ωστόσο, το 13% σχεδόν που πέτυχε το ΗDP (Κόμμα της Δημοκρατίας των Λαών), ξεπερνώντας τα προγνωστικά και εξασφαλίζοντας 80 βουλευτές στην τουρκική Εθνοσυνέλευση είναι ιδιαίτερα ελπιδοφόρο. Η νέα Εθνοσυνέλευση έχει χαρακτηριστεί ως μια από τις πιο πολύχρωμες στην τουρκική ιστορία, περιλαμβάνοντας 97 γυναίκες, αριθμό πρωτοφανή για τα τουρκικά δεδομένα, από τις οποίες μία Γιεζιντί, έναν Συρορθόδοξο, έναν Ρομά και τρεις Αρμένιους βουλευτές.[1] Το ΗDP, σύμφωνα με το καταστατικό του απευθυνόταν σε όλα τα καταπιεσμένα τμήματα της τουρκικής κοινωνίας (εργάτες, μετανάστες, αγρότες, συνταξιούχους, γυναίκες, ομοφυλόφιλους, ΑΜΕΑ), κάτι που τοποθετεί το κόμμα αυτό στον πολιτικό χώρο της νέας κινηματικής Αριστεράς, ο οποίος προβάλλει τόσο οικονομικά όσο και ευρύτερα ταυτοτικά αιτήματα (αιτήματα που σχετίζονται με το φύλο, την εθνότητα κλπ). Με μια τέτοια ατζέντα το ΗDP κατάφερε να αποτελέσει κάτι παραπάνω από ένα φιλοκουρδικό κόμμα και να αναδειχθεί σε φορέα διαμαρτυρίας πολλών ομάδων που αισθάνονταν αποκλεισμένες στην Τουρκία του ΑΚΡ. Εκτός του ότι το 48,7% των υποψηφίων του ήταν γυναίκες, στα ψηφοδέλτιά του εμφανίζονταν Αρμένιοι, Αραβόφωνοι χριστιανοί, ομοφυλόφιλοι, καθώς και μέλη των επαναστατικών ομάδων της δεκαετίας του 1970. Συνέχεια ανάγνωσης

Τουρκία: Η νίκη του HDP, φραγμός στην απολυταρχία

Standard

του Γιόρις Λέβερινκ

μετάφραση: Δημήτρης Ιωάννου

Κωνσταντινούπολη, 8.6.2015. Η Τουρκία πρέπει να είναι μια από τις ελάχιστες χώρες στον κόσμο όπου οι υποστηρικτές του μικρότερου κοινοβουλευτικού κόμματος πανηγυρίζουν λες και είναι κυρίαρχοι του σύμπαντος. Την Κυριακή το βράδυ, όταν άρχισαν να βγαίνουν τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών, ο κόσμος δεν άργησε να καταλάβει ότι το φιλοκουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP) είχε περάσει το κατώφλι του 10%. Οι υποστηρικτές του κόμματος βγήκαν στους δρόμους για να λάβουν μέρος στους αυθόρμητους πανηγυρισμούς που ξεσπούσαν από δω κι από κει, χορεύοντας τον παραδοσιακό χορό χαλάι, ανεμίζοντας κουρδικές σημαίες, κορνάροντας και φωνάζοντας συνθήματα όπως «Είμαστε το HDP, κι είμαστε πια στη Βουλή!»

Πανηγυρισμοί για τη νίκη, 7.6.2015. Φωτογραφία της Julia Buzaud, από το flickr

Πανηγυρισμοί για τη νίκη, 7.6.2015. Φωτογραφία της Julia Buzaud, από το flickr

Η εορταστική διάθεση των ψηφοφόρων και των φίλων του HDP προερχόταν από το γεγονός ότι ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του τουρκικού κράτους που ένα φιλοκουρδικό κόμμα μπαίνει στο κοινοβούλιο. Το κερασάκι στην τούρτα της επιτυχίας του HDP ήταν η συνειδητοποίηση ότι οι περισσότερες έδρες που θα καταλάβουν πλέον οι εκπρόσωποι του HDP ανήκαν, την προηγούμενη περίοδο, στο κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), το οποίο έχασε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία για πρώτη φορά στα δεκατρία χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία. Συνέχεια ανάγνωσης