Ξανά για τον «νεοελληνικό Διαφωτισμό»

Standard
του Παναγιώτη Νούτσου

Πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησαν τα Πρακτικά του διεθνούς επιστημονικού συνεδρίου που οργάνωσε το Τμήμα Ιστορίας του Ιόνιου Πανεπιστημίου για τη ζωή και το έργο του Ευγένιου Βούλγαρη (Αθήνα 2009, 601 σελίδες). Τι θα μπορούσε να ξαναγράψει κανείς γι’ αυτή την πλούσια συγκομιδή και για ό,τι συναφώς την κυοφόρησε; Δίδονται αρκετές ευκαιρίες να γνωρίσεις και να αποτιμήσεις την επιστημονική εμβέλεια ενός πανεπιστημιακού τομέα ή τμήματος, δημόσιου προφανώς. Για παράδειγμα, όταν μετέχεις στην εκλογή ενός νέου μέλους ΔΕΠ ή στην «εξέλιξη» ενός παλαιότερου. Επίσης, όταν μετέχεις στην επταμελή εξεταστική επιτροπή υποψηφίου διδάκτορα ή, ακόμη καλύτερα, στην τριμελή συμβουλευτική επιτροπή για την εκπόνηση της διατριβής του. Ή όταν λαμβάνεις μέρος ως εισηγητής σε επιστημονικό συνέδριο και μελετάς, στη συνέχεια, τα Πρακτικά του ή κάποιο άλλο συλλογικό δημοσίευμα. Πρόδηλα, όταν συντρέχουν όλες αυτές οι αφορμήσεις και με κάποια συχνότητα επαναλαμβάνονται, ώστε η εικόνα να καθίσταται πληρέστερη και διαρκέστερη. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ικανοποιούνται τα κριτήρια εφαρμογής των «evaluation studies», όχι πάντως αυτών που τελευταία προωθούνται και στη χώρα μας, με γνώμονα ποσοτικούς δείκτες. Συνέχεια ανάγνωσης