«Σταματήστε να αναγκάζετε την Ελλάδα να καταπίνει φαρμάκι»

Standard

Συνέντευξη του Όσκαρ Λαφονταίν

Μιλάει  για τις ευθύνες της γερμανικής πολιτικής, την ανάγκη κουρέματος του χρέους, τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα, τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου 

μετάφραση: Κρινιώ Παππά, Στέλιος Χρονόπουλος

Ο Όσκαρ Λαφονταίν είναι σήμερα αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος της Αριστεράς (Die Linke) στο τοπικό κοινοβούλιο του Σάαρλαντ. Είναι ένα από τα βασικά ιδρυτικά του στελέχη του κόμματος,  πρώην πρόεδρός του, πρώην πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, πρώην υπουργός Οικονομικών (1998-1999), στην πρώτη κυβέρνηση Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων, με την οποία διαφώνησε ριζικά και αποχώρησε εξαιτίας της Ατζέντα 2010 (αποδόμηση του κράτους πρόνοιας, ελαστικοποίηση της εργασίας), που προώθησε ο Γκ. Σραίντερ.

Μεταφράσαμε και δημοσιεύουμε την συνέντευξή του με κύριο θέμα την πολιτική στο θέμα του ελληνικού χρέους και την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη για δύο κυρίως λόγους:

α) Eπειδή προσφέρει μια πολύ χαρακτηριστική σύνοψη των βασικών απόψεων που κυριαρχούν και συγκρούονται αυτή τη στιγμή στον δημόσιο διάλογο στην Γερμανία, όταν αυτός διεξάγεται σε σχετικά τουλάχιστον υψηλό επίπεδο. Και ταυτόχρονα επειδή ο Λαφονταίν επιμένει σε συγκεκριμένες προτάσεις μεταρρυθμίσεων, οι οποίες είναι τόσο απλές όσο και απολύτως αναγκαίες, οι οποίες στηρίζονται σε ένα πρόταγμα κοινωνικής δικαιοσύνης και αναδιανομής του πλούτου. Και οι οποίες απέχουν οδυνηρά πολύ από τις πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί ως τώρα.

β) Επειδή, κατά τη γνώμη μας, αποτελεί υπόδειγμα συνέντευξης (η γραπτή μορφή αποτυπώνει σχεδόν με απόλυτη πιστότητα την προφορική συνέντευξη). Με συγκεκριμένες ερωτήσεις (με ευθύνη και δουλειά του δημοσιογράφου), που απαντιούνται με εξίσου συγκεκριμένο και ευσύνοπτο τρόπο, με ειρμό και στόχο. Προσφέρει πληροφορίες και άποψη. Εκφράζει σαφώς θέσεις και τις υποστηρίζει. Η σύγκριση με συνεντεύξεις σε ελληνικά μέσα ενημέρωσης είναι εντελώς απογοητευτική. Ξεκάθαρα λοιπόν: μεταφράζουμε αυτή την συνέντευξη γιατί θα θέλαμε να δούμε και να ακούσουμε τέτοιες συνεντεύξεις κι εδώ – και πρώτα από όλα, βέβαια, από την ΕΡΤ.

Kρινιώ Παππά, Στέλιος Χρονόπουλος

Ο Όσκαρ Λαφονταίν, από το κόμμα της Αριστεράς θεωρεί ότι το κούρεμα του χρέους της Ελλάδας είναι αναπόφευκτο. Θα έπρεπε μάλιστα να είχε γίνει πέντε χρόνια νωρίτερα. Τα συνεχή δάνεια και οι απαιτήσεις των δανειστών έκαναν απλώς την κατάσταση χειρότερη. Το θέμα τώρα είναι, αν οι Έλληνες θα εξαναγκαστούν να συνεχίσουν να καταπίνουν το «ποντικοφάρμακο».

Ντιρκ-Όλιβερ Χέκμαν: Θα υπάρξει τρίτο πακέτο στήριξης και είναι εφικτό να κρατηθεί η Ελλάδα στην Ευρωζώνη; Η κατάσταση είναι αυτή τη στιγμή τόσο δραματική, ώστε όλα φαίνονται πιθανά. Ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας ξεκαθάρισε χθες [8 Ιουλίου], ότι η Αθήνα απέστειλε αίτημα για βοήθεια. Αν ωστόσο το αίτημα γίνει δεκτό, αυτό θα εξαρτηθεί από το ποιες μεταρρυθμίσεις θα φέρει ο κ. Τσίπρας, και η λίστα αυτή θα πρέπει να κατατεθεί σήμερα [9 Ιουλίου] ως τις 12 το βράδυ. Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ, παραδέχτηκε μόλις χθες, ότι έχει γίνει προετοιμασία για ένα σενάριο Grexit και ο πολιτικός του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, Έλμαρ Μπροκ είπε, μετά τη χθεσινή ομιλία του κ. Τσίπρα στο Ευρωκοινοβούλιο, ότι ο κ. Τσίπρας θέλει ένα Grexit, πρέπει απλώς να καταστήσουμε τώρα ξεκάθαρο, ότι εκείνος και μόνο φέρει την ευθύνη. Κύριε Λαφονταίν, είναι κατά την άποψή σας λοιπόν προκαθορισμένο ένα Grexit;

Λαφονταίν: Δεν μπορούμε να πούμε ακόμα κάτι τέτοιο. Πολλά από αυτά που λέγονται δημόσια τείνουν και στην αντίθετη κατεύθυνση. Υπάρχει και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον των ΗΠΑ να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ – κι αυτό δεν είναι αμελητέο. Ως εκ τούτου, τώρα  πρέπει να περιμένουμε. Αλλά πρέπει και να δούμε ότι η κατάσταση είναι πολύ, πολύ δύσκολη, διότι την οικονομική πολιτική, η οποία ως τώρα απέτυχε παταγωδώς, η οποία ολοένα αύξανε το χρέος της Ελλάδας και εκτόξευσε την ανεργία,  την περιέγραψε ο νομπελίστας Αμάρτυα Σεν ως μείγμα ποντικοφάρμακου και αντιβίωσης. Στις λεγόμενες «μεταρρυθμίσεις», το θέμα είναι οι Έλληνες να συνεχίσουν να πίνουν ποντικοφάρμακο –  και αυτό είναι βέβαια κάτι τρομερά οδυνηρό.  Πρέπει λοιπόν να περιμένουμε να δούμε πόσο ακόμα οι Έλληνες είναι διατεθειμένοι να καταπίνουν το φαρμάκι, για να κρατήσουν την Ελλάδα στο ευρώ.  Συνέχεια ανάγνωσης

Το Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ στην Ελλάδα: Μια είδηση και τρεις ερωτήσεις

Standard

της Ιωάννας Μεϊτάνη

Το Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ έρχεται στην Ελλάδα: Την Τρίτη εγκαινιάζεται το Ελληνικό του Παράρτημα, που εδρεύει στην οδό Καλλιδρομίου 17. Με την ευκαιρία αυτή, καθώς θεωρούμε ότι πρόκειται για ένα σημαντικό γεγονός στη σφαίρα της πολιτικής, της ιδεολογίας και του πολιτισμού, και καθώς συντονίστρια του Ελληνικού Παραρτήματος είναι ένας δικός μας άνθρωπος, η Ιωάννα Μεϊτάνη, της ζητήσαμε να μας εξηγήσει τη φυσιογνωμία, τους στόχους και τα σχέδια του Ιδρύματος, γενικά και ειδικότερα στην Ελλάδα.

Στρ. Μπ.

1. Τι είναι και τι θα κάνει το Παράρτημα αυτό; Η είδηση γνωστή, το Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ ανοίγει Παράρτημα στην Ελλάδα. Προφανής η πρώτη ερώτηση: Τι είναι και τι θα κάνει το Παράρτημα αυτό; Ας τα πιάσουμε, λοιπόν, απ’ την αρχή: το Ίδρυμα (ΙΡΛ) ιδρύθυκε το 1990 στη Γερμανία ως φορέας πολιτικής επιμόρφωσης. Στα 22 χρόνια παρουσίας του στη γερμανική πολιτική και κοινωνική σκηνή, το ΙΡΛ έχει εξελιχθεί σε μεγάλο και έγκυρο οργανισμό κοινωνικής ανάλυσης και πολιτικής επιμόρφωσης: με παραρτήματα σε όλα τα ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας και 18 γραφεία ανά τον κόσμο (από το Πεκίνο ως τη Νέα Υόρκη και από το Νέο Δελχί ως τη Μόσχα, το Κίτο του Ισημερινού και το Γιοχάνεσμπουργκ), φιλοδοξεί σε κάθε περιοχή να συμβάλλει στις επίκαιρες συζητήσεις, να διαδίδει την αριστερή σκέψη και ιδεολογία, να υποστηρίζει ομάδες και ενέργειες που προάγουν την ειρήνη, την ισότητα, τη δημοκρατία. Εργάζεται για την ανάπτυξη του δημοκρατικού σοσιαλισμού και συνεργάζεται με τους κατά τόπους φορείς και οργανώσεις. Στο πνεύμα αυτό, στην Ελλάδα το ΙΡΛ, σε συνεργασία με ομόλογα ιδρύματα (όπως κατεξοχήν είναι το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς), φορείς, ομάδες και ανθρώπους, σκοπεύει να δώσει βάρος στη μελέτη των κοινωνικών αλλαγών και εξελίξεων και να υποστηρίξει, όσο του επιτρέπει η θέση και τα μέσα του, τον αγώνα ενάντια στην πολιτική που επιβάλλει τα σκληρά μέτρα που υπαγορεύονται από το Μνημόνιο. Με άξονα πάντα την ανταλλαγή εμπειρίας ανάμεσα σε έλληνες και γερμανούς εταίρους, φορείς, ανθρώπους, τα θέματα με τα οποία θα ασχοληθεί κατ’ αρχήν το Παράρτημα Ελλάδας του ΙΡΛ είναι η άνοδος του νεοναζισμού, η κρίση και οι απαντήσεις της Αριστεράς, οι επιπτώσεις της ιδιωτικοποίησης των κοινών αγαθών, η ανταλλαγή εμπειρίας ανάμεσα σε πολιτικούς της τοπικής αυτοδιοίκησης, η κατάσταση των μεταναστών και μεταναστριών στην Ελλάδα. Εκφάνσεις της δραστηριότητάς του θα είναι ομιλίες και διαλέξεις, συνέδρια και συναντήσεις, επιμορφωτικά ταξίδια, επισκέψεις, προβολές, μελέτες, εκδόσεις· στόχοι του, να ενημερώσει, να ευαισθητοποιήσει, να δικτυώσει, να αποτελέσει δίαυλο επικοινωνίας. Συνέχεια ανάγνωσης

Μπορούν να πετάξουν οι άνθρωποι;

Standard

του Χριστόφορου Παπαδόπουλου

 Μπορεί ο Ράφτης της Ουλμ να γκρεμοτσακίστηκε στα σκαλιά του Επισκόπου όταν η μηχανή που είχε φτιάξει για να πετάξει απέτυχε, όμως μερικούς αιώνες αργότερα, όπως σημειώνει ο Μπρεχτ, οι άνθρωποι κατάφεραν να πετάξουν. Είναι γνωστό ότι την παραπάνω αλληγορία χρησιμοποίησε ο Ινγκράο όταν διατύπωνε τις αντιρρήσεις του στη μετεξέλιξη του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και την εγκατάλειψη της κομμουνιστικής ταυτότητας, για να πείσει ότι κόμματα που προσεγγίζουν την εξουσία, λόγω μαζικότητας και προγράμματος, πρέπει να διατηρούν στο καταστατικό τους DNA την ουτοπία, το στρατηγικό τους όραμα.

Είναι επίσης γνωστές οι συγκρούσεις που προηγήθηκαν της συντηρητικής μετεξέλιξης του Εργατικού Κόμματος της Αγγλίας στους Νέους Εργατικούς και της προγραμματικής εγκατάλειψης του σοσιαλισμού (και των συνδικάτων), όπως είναι γνωστή, στο βαθμό μάλιστα που πολλοί από τους τότε πρωταγωνιστές είναι εν ζωή και αρκετοί πολιτικά δραστήριοι στον ΣΥΡΙΖΑ, η σύγκρουση για το «Κ» στο ΚΚΕ εσωτ., που οδήγησε στη διάσπαση και στη δημιουργία της ΕΑΡ και του ΚΚΕ εσωτ. Αν. Αρ.

 Ανασυνθετικά εγχειρήματα: πολιτική ενότητα και ιδεολογικές ταυτότητες.Ο Συνασπισμός αποτέλεσε ένα πρωτοπόρο ανασυνθετικό εγχείρημα –μετά από εκείνο της προδικτατορικής ΕΔΑ–, που συνάρθρωσε τα δύο βασικά κομμουνιστικά ρεύματα, τους προερχόμενους από το ΚΚΕ, το ΚΚΕ εσωτ. και την ΕΑΡ, παράλληλα βεβαίως με τους ανέντακτους και μικρές τροτσκιστικές ομάδες·τα ζητήματα όμως της ιδεολογικής ταυτότητας επιλύθηκαν ιδρυτικά διαμέσου του συμβιβασμού των κυρίαρχων τάσεων, με τη δημιουργία κόμματος πολιτικής ενότητας — δηλαδή, χωρίς ρητές αναφορές στις παράγωγες ιδεολογίες, παρόλο που στο Καταστατικό και τα ιδρυτικά κείμενα υπήρχαν άτακτες αναφορές στον σοσιαλισμό και τον δημοκρατικό δρόμο. Συνέχεια ανάγνωσης