Οι χοίροι και η αποικιοκρατία: συνειρμοί με αφορμή το ελληνικό δημοψήφισμα

Standard

WEB ONLY

του Ανδρέα Λυμπεράτου

Χαρακτικό του John Henry Walker

Χαρακτικό του John Henry Walker

Τούτες τις κρίσιμες στιγμές του Δημοψηφίσματος σκέφτομαι τους ατυχείς χοίρους, ζώα που, παρά την γαστρονομική τους εκμετάλλευση και την απόλαυση που προσφέρουν, η όψη, η φωνή και τα ήθη τους τα έχουν «καταδικάσει» σε συχνή παρομοιαστική –και στερεοτυπική– «χρήση» για να δηλωθεί η αναισθησία, η ακαθαρσία, η βουλιμία και η βαρβαρότητα ανθρώπων, κοινωνικών και επαγγελματικών ομάδων ή και ολόκληρων λαών – ποιότητες και χαρακτηρισμοί που δεν συνάδουν βεβαίως με τον ευρωπαϊκό μας πολιτισμό.

Οι χοίροι όμως, εκτός από τις συνήθεις αυτές αδόκιμες και ασεβείς «χρήσεις» τους, πέρασαν κατά την πορεία της ιστορίας –συχνά από σπόντα– και στο διεθνές διπλωματικό και πολιτικό λεξιλόγιο. Η εμφάνισή τους, λοιπόν, αυτή προκαλεί επίκαιρους συνειρμούς. Δεν αναφέρομαι μόνο στο γνωστό υποτιμητικό ακρωνύμιο P.I.G.S. που επινοήθηκε τα τελευταία χρόνια για να στιγματιστούν οι οικονομικά αδύναμες και δημοσιονομικά άτακτες χώρες του ευρωπαϊκού οικονομικού Νότου. Αυτό το εξοργιστικό ακρωνύμιο δεν είναι άλλωστε πια της μόδας, καθώς κάποια από αυτά τα «δημοσιονομικά γουρουνάκια» αναβαθμίστηκαν φαίνεται στην κλίμακα των ειδών, αφήνοντας μόνο του το ισχνότερο, αυτό της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Τον Απρίλιο του 1961, αμερικανικές δυνάμεις – κυρίως εξόριστων Κουβανών εκπαιδευμένων από την CIA– επιχείρησαν την περίφημη απόβαση στον Κόλπο των Χοίρων για να καταπνίξουν την Κουβανική Επανάσταση. Οι δυνάμεις της επανάστασης υπό τον ίδιο τον Φιντέλ Κάστρο επικράτησαν σε δύο μόλις ημέρες και κατέφεραν ένα από τα πιο σημαντικά, απροσδόκητα και «δημοφιλή» πλήγματα στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.   Συνέχεια ανάγνωσης