Καθαρός αέρας

Standard

Για τον Λεωνίδα

του Βασίλη Κ. Δωροβίνη

Λεωνίδας Λουλούδης

Λεωνίδας Λουλούδης

Είμαι στην Κρήτη, στην Ανατολή της Ιεράπετρας, και μαθαίνω ξαφνικά, σήμερα Τρίτη 15 Ιουλίου, για τον αδόκητο και αναπάντεχο θάνατο του φίλου Λεωνίδα. Και ξετυλίγονται στη μνήμη μου όσα μαζί κάναμε και ζήσαμε και όσα κράτησα από την πορεία του μετέπειτα. Υπήρξαμε, μαζί με άλλους φίλους και συντρόφους, τα ιδρυτικά μέλη της οικολογικής συνιστώσας της Ελληνικής Αριστεράς (ΕΑΡ, 1987), ιδρύοντας, για πρώτη φορά σε ελληνικό πολιτικό κόμμα, και το Τμήμα Οικολογίας του. Ένα τμήμα εξαιρετικά δραστήριο και παραγωγικό, με την πολύτιμη συμβολή ανθρώπων όπως του Νίκου Ζαλαώρα — που και αυτός είχε την «πρωτιά» να ξεκινήσει οικολογική σελίδα στην Αυγή, πρώτη φορά για το σύνολο του αθηναϊκού Τύπου.

Με την ίδρυση του ενιαίου Συνασπισμού, ο Λεωνίδας, όπως και άλλοι, αποχώρησε, για να ξαναπάρει επαφή μαζί του μετά την αποχώρηση του ΚΚΕ. Αλλά είχε στραφεί στον ακαδημαϊκό κλάδο, όπου και διακρίθηκε ως καθηγητής στο Γεωργικό Πανεπιστήμιο, με ενεργότατη επιστημονική δράση. Πνεύμα ρηξικέλευθο, αντισυμβατικό και κριτικό, θεωρώ ότι πλούτισε τη σχετική βιβλιογραφία με τις μελέτες και τα άρθρα του, ενώ δεν απαξίωσε να πραγματευθεί και θέματα επικαιρότητας, όπως για παράδειγμα. τη νόσο των «τρελών αγελάδων», με το ίδιο πνεύμα και με περισσή επιστημοσύνη.

Όχι μόνο διατυπώσαμε θέσεις του κόμματος για τα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα της χώρας, αλλά και τυπώσαμε ειδικό τεύχος με επεξεργασίες για την οικολογική πορεία του στο μέλλον. Σε αυτό αφιερώθηκε ειδική συνεδρία της Κεντρικής Επιτροπής, της οποίας και οι δύο αποτελούσαμε μέλη, και θυμάμαι την αποστροφή του Λ. Κύρκου στη συνεδρία αυτή, ότι «επιτέλους φύσηξε καθαρός αέρας εδωμέσα…». Εκδώσαμε και το περιοδικό Εαρινό Τόξο, που διακρίθηκε για τη ζωντάνια του, ενώ καταγράφηκε στον αθηναϊκό τύπο για την πρωτοτυπία του.

Δεν θα ξεχάσω και την ιδιαίτερη συνεργασία των δύο μας σε δύο περιπτώσεις. Στην απάντησή μας σε άρθρο στην Αυγή με επίθεση κατά των Ελλήνων διανοουμένων, από υψηλόμισθο, «ανανεωτικό» υπάλληλο των Βρυξελλών (η απάντηση αυτή προκάλεσε τριγμούς οδόντων). Και στην παρουσίαση του σημαντικού βιβλίου της Ελένης Κοβάνη για τις αποξηράνσεις λιμνών στην Ελλάδα, ένα βιβλίο εξαιρετικό τόσο για την ερευνητική βάση του όσο και για την άκρως τεκμηριωμένη πραγμάτευσή του, έργο αδίκως παραγνωρισμένο σήμερα, αλλά με εντελώς πρωτότυπη συμβολή στο θέμα.

Θεωρώ ότι ο Λεωνίδας έφυγε πολύ νωρίς και ότι θα μπορούσε να προσφέρει πάρα πολλά ακόμα. Αυτό δείχνει και η εντελώς πρόσφατη συμβολή του σε έργο που μόλις κυκλοφόρησε, με θέμα την κριτική διερεύνηση για σημερινά οικολογικά προβλήματα, που μου έστειλε λίγο πριν φύγω για την Κρήτη, με την αμοιβαία υπόσχεση να ιδωθούμε μόλις γυρίσω. Δεν προλάβαμε… Αξίζει όμως αυτή η εργασία του να παρουσιαστεί με τον κατάλληλο τρόπο.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s