Τα «αυτονόητα» και η σημασία τους

Standard

                                                 Η Χρυσή Αυγή έναντι του νόμου                                                 Η σημασία και οι συνέπειες της δίκης-4

της Δέσποινας Παρασκευά-Βελουδογιάννη

Αν η δίκη του ηγετικού πυρήνα της Χρυσής Αυγής σηματοδοτεί μια νέα και κρίσιμη φάση στην πορεία της, πολύ περισσότερο ισχύει αυτό για το αντιφασιστικό κίνημα και την κοινωνία συνολικά. Υπό ένα τέτοιο πρίσμα οφείλουμε να δούμε τις εξελίξεις και του επόμενου διαστήματος, αν θέλουμε να προσεγγίζουμε το φαινόμενο του νεοναζισμού στη χώρα μας στα πολιτικά και ιδεολογικά συμφραζόμενά του, στη διάσταση και στο βάθος που του αντιστοιχεί.

Η παραπομπή σε δίκη αποτέλεσε αυτή καθαυτή τεράστιο βήμα· κι όμως δεν ήταν παρά μια αυτονόητη εξέλιξη που όφειλε να είχε πραγματοποιηθεί χρόνια πριν. Να όμως που τα «αυτονόητα» δεν είναι και τόσο αυτονόητα, όταν πρόκειται για πολιτική.

Ακριβώς γι’ αυτό δεν αντιστοιχεί σήμερα να εναποθέτουμε τις προσδοκίες μας σε ένα «δημοκρατικό τόξο» ενάντια στον φασισμό. Αν τα μάτια των πολιτικών και της δικαιοσύνης άνοιξαν μετά τον Παύλο Φύσσα, ενώ παρέμεναν κλειστά μπροστά στον Σαχζάτ Λουκμάν, στους Αιγύπτιους αλιεργάτες, στα μέλη του ΚΚΕ στο Πέραμα και σε δεκάδες άλλα εγκλήματα, μόνο με έναν τρόπο θα μπορέσουν να παραμείνουν ανοιχτά και κατά τη διάρκεια της δίκης: μέσα από την πολιτική και κοινωνική πίεση που το ίδιο το κίνημα χρειάζεται να δημιουργήσει, στην προσπάθειά του να πληροφορήσει, να πολιτικοποιήσει και να κοινωνικοποιήσει μια διαδικασία που οφείλει να είναι ανοιχτή σε όλη την κοινωνία, γιατί είναι υπόθεση όλης της κοινωνίας.

Αλλά αν είναι εσφαλμένη η εναπόθεση των ελπίδων σε μια θεσμική διαχείριση και μόνο, εξίσου εσφαλμένη είναι και η υποτίμηση των πυροδοτημένων από το ίδιο το κίνημα θεσμικών διαδικασιών.

Ναι, η καταδίκη των ηθικών και των φυσικών αυτουργών για όλα τα εγκλήματά τους θα είναι μια νίκη του αυτονόητου που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη. Και όχι μόνο αυτό: θα αποτελέσει δικαίωση για όλα τα θύματα της ναζιστικής οργάνωσης που μέχρι σήμερα παρέμεναν «αόρατα», αλλά και θα λειτουργήσει ως τροχοπέδη στη δράση όλων των επίδοξων μελών και προαλειφόμενων δολοφόνων της συμμορίας.

Δύσκολα, ωστόσο, θα μπορέσει να εγγυηθεί την ιδεολογική μεταστροφή εκείνου του έξι και κάτι τοις εκατό, που εδώ και τρία χρόνια αποτελεί τον σταθερό εκλογικό πυρήνα της Χρυσής Αυγής και μάλλον αποτυπώνει επαρκώς το ποσοστό της ελληνικής κοινωνίας που βρίσκεται σε ιδεολογικοπολιτική συμφωνία με τον ναζισμό ή, έστω, θέλγεται από την ακροδεξιά ρητορική και τη φασιστική πρακτική.

Γι’ αυτό έχουμε ανάγκη από τον ιδεολογικό αγώνα αλλά και τη σύμπραξή του με τον πολιτικό· ειδικά σε αυτή την περίοδο, που η Χρυσή Αυγή, δημοσίως, μετατρέπει τις «λόγχες των πεζοδρομίων» σε «νόμο και τάξη» του (αντιμνημονιακού) Κοινοβουλίου, παριστάνοντας το θύμα πολιτικής συνωμοσίας, την ίδια στιγμή –ακόμα και αυτή τη στιγμή– που, στον δρόμο, δεν σταματάει τις επιθέσεις. Έχουμε ανάγκη να καταδειχτεί ο πολιτικός ρόλος της, δίπλα στους εργοδότες και στους εφοπλιστές, αλλά και να απαλειφθούν σήμερα οι συνθήκες που συνέβαλαν στη γιγάντωση του φαινομένου: η ανέχεια, η αίσθηση της ταπείνωσης, η ανεργία, η απουσία κοινωνικών δομών πρόνοιας, η απονέκρωση των δημοκρατικών θεσμών, η νομιμοποίηση του κοινωνικού δαρβινισμού, η απουσία προοπτικής ή η διαρκής ματαίωσή της.

Η διαμόρφωση πολιτικών συνθηκών πιο κοντινών στις ανάγκες τις κοινωνικής πλειονότητας, όμως, δεν θα λύσει το πρόβλημα του φασισμού από μόνη της. Όχι μονάχα γιατί η πολιτική αλλαγή δεν εγγυάται απαραίτητα και την ιδεολογική μετατόπιση, αλλά κυρίως γιατί οι ρίζες του φασισμού είναι πιο βαθιές και αγγίζουν ένα άλλο «αυτονόητο»: αυτό των βαθιά ενσταλλαγμένων ιδεολογικών παραστάσεων και καθημερινών πρακτικών: τον ρατσισμό, τον αντισημιτισμό, την ξενοφοβία, τον εθνικισμό, τον σεξισμό. Θα δώσει όμως τις υλικές συνθήκες που είναι απαραίτητες για να πατήσουμε και να χτίσουμε νέα μονοπάτια στον αγώνα για ισότητα και ελευθερία.

Η Δέσποινα Παρασκευά-Βελουδογιάννη είναι φιλόλογος και απόφοιτη του μεταπτυχιακού προγράμματος «Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία» (Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης, Παν. Αθηνών). Σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσει, από τις εκδόσεις νήσος η μελέτη της «Ο Εχθρός, το Αίμα, ο Τιμωρός. Αναλύοντας δεκατρείς λόγους του “Αρχηγού” της Χρυσής Αυγής» (επεξεργασμένη μορφή της μεταπτυχιακής της εργασίας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s