«Αγανακτισμένοι» και Χρυσή Αυγή

Standard

του Αντώνη Λιάκου

Πλατεία Συντάγματος 2011. Από την ιστοσελίδα http://www.opinionpost.gr

Υπάρχει μια ιδεολογική εκστρατεία  για να σβήσουν  τα όρια ανάμεσα στην Αριστερά και στην Ακροδεξιά, ανάμεσα στις ρατσιστικές επιθέσεις και τις λαϊκές κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες. Μια από τις ιδέες, που κινδυνεύει να παγιωθεί, είναι η συμμετοχή της Χρυσής Αυγής στο κίνημα των «Αγανακτισμένων», και η ανάδειξή της μέσα από αυτό, το καλοκαίρι του 2011 στην Πλατεία Συντάγματος.

Επισκέφθηκα πολλές φορές την Πλατεία, παρακολουθώντας και την Πάνω Πλατεία με τις ελληνικές σημαίες και τις κρεμάλες, και την Κάτω με τις γενικές συνελεύσεις. Είναι φυσικό ότι σε παρόμοια κινήματα συμμετέχουν άνθρωποι με πολύ διαφορετικές ιδέες.  Αλλά τις ημέρες αυτές  οι Χρυσαυγίτες δεν ήταν στο Σύνταγμα: κυνηγούσαν και κακοποιούσαν μετανάστες στην Πατησίων και στην Αχαρνών.  Μια φορά προσέγγισαν οργανωμένα την πλατεία, και αποκρούστηκαν. Υπήρχαν φυσικά πολλοί εθνικιστές  στην Πάνω Πλατεία. Αλλά όχι οργανωμένη παρουσία της Χρυσής Αυγής.

Την  ιδέα ότι η Χρυσή Αυγή συμμετείχε στους «Αγανακτισμένους «την πρωτοδιάβασα σε άρθρο πολιτικού επιστήμονα του ιστορικού αναθεωρητικού ρεύματος σε κυριακάτικη εφημερίδα: «Οι εθνικοσοσιαλιστές […] στην “άνω πλατεία”, έγιναν ένα με το πλήθος […] «Η Χρυσή Αυγή γεννήθηκε στον Άγιο Παντελεήμονα, αλλά μεγάλωσε και νομιμοποιήθηκε πολιτικά στην πλατεία Συντάγματος», έγραφε ο Νίκος Μαραντζίδης (Η Καθημερινή, 20.5.2012).

Έκτοτε, επειδή κανείς δεν καταδέχτηκε να τον διαψεύσει,  χρησιμοποιήθηκε από όσους θέλησαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να απαξιώσουν το κίνημα των Αγανακτισμένων. Τελευταίο κρούσμα, η τοποθέτηση  του Φίλιππου Σαχινίδη: «Τι κατάφεραν όλοι αυτοί οι οποίοι συναγελάζονταν στην πλατεία Συντάγματος αγκαλιά με τους Χρυσαυγίτες; Να τους φέρουν εδώ μέσα», είπε την Πέμπτη στη Βουλή. Έτσι, τώρα, μέσω της  επανάληψης, εμφανίζεται ως αναντίρρητο γεγονός που ερμηνεύει τη συγγένεια της κοινωνικής διαμαρτυρίας και της ρατσιστικής βίας!

Ο Αντώνης Λιάκος διδάσκει σύγχρονη Ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

 

Μετά τα δακρυγόνα. Ο χορός της χαράς. Σύνταγμα, Ιούνιος 2011.

 

 

 

6 σκέψεις σχετικά με το “«Αγανακτισμένοι» και Χρυσή Αυγή

  1. Αν δεν κάνω λάθος, και η Αλέκα Παπαρήγα είχε μιλήσει για….ακροδεξιά στην πάνω πλατεία; ή για φασίστες; Ένα απ’ τα δύο. Πάντως, όχι απλά για εθνικιστές.

  2. Καλά να πάθουν όλοι αυτοί που συνωστίστηκαν στην πάνω πλατεία. Θα τους πούνε Χρυσαυγίτες!
    Αμ πώς να τους πούνε; «Αγανακτισμένους» Μα υπάρχουν αγανακτισμένου με τους Σωτήρες μας;

    Και ακόμα δεν έχουμε δει τίποτε από την διαστρέβλωση και την παραχάραξη των γεγονότων. Βλέπεις καλέ μου, όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες.

  3. αυτό που φαίνεται να διαφοροποιεί τη σύγχρονη μιζέρια από τη γενικευμένη δυστυχία άλλων εποχών είναι η απίστευτη, εξαιρετικά βαθιά, σχεδόν καθολική, απάθεια των δυστυχισμένων της σύγχρονης Ελλάδας. Η πλήρης και εξοργιστική αποπολιτικοποίηση, η ασύλληπτη ηλιθιότητα που οδηγούν σε επιλογές, συμπεράσματα και συμπεριφορές που αρμόζουν σε διανοητικά καθυστερημένο πίθηκο

  4. αυτοί λοιπόν οι εθνικιστές/ακροδεξιοί που ήταν στη πάνω πλατεία με τις σημαίες που νομίζετε ότι το ρίξαν οι πιό πολλοί; στη ΝΔ;;
    και βέβαια η πλατεία τους έκανε μεγαλύτερους! ζώα αριστεροί, μια ζωή τα αυτονόητα πρέπει να σας λέμε.

  5. Πίνγκμπακ: Άρθρα και συνεντεύξεις για τη Χρυσή Αυγή και τον νεοναζισμό στα “Ενθέματα” | ΕΝΘΕΜΑΤΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s